Sürükleyici okuma
Giriş
Bir şekilde geçmişe dönüp kaza yapan sevgilisini kurtarmak isteyen bir kız. Geçmişe gittiğinde kızı tanımayan sevgilisi.. Buraya nasıl geldim bilmiyorum. Ama bildiğim tek bir şey var. O da ne olursa olsun Ares'i o kazadan kurtaracak olmamdı. Ne yapıp edip bunu başaracaktım. Başarmak zorundaydım..
Sürükleyici okuma
Bu kendime attığım kaçıncı Tokattı. Yüzümden akan kaçıncı kan damlasıydı hiç bilmiyorum. Bu saçma sapan şeyler yüzünden aramıza giren kaçıncı kişiydi ve onun kaçıncı soğukluğu güdü saymayı bıraktım. Kalbim kırık yaptığım tek şey ağlayıp kendimi tokatlamaktı. Gözüm aynaya kaydı canavar gibi duruyordum darmadağın kesilmiş saçlarım ve kandan rengi belli olmayan yüzümle.
Aniden camdan vuran ay ışığına döndüm.
"Ölmeye hazırdın hani be gece?" Dedim kendi kendime. Gözyaşlarımı sileyim derken yüzümdeki kanı daha da buluşturdım.
Kapının sesiyle o tarafa döndüm. Ablam yavaşça yanıma gelip yanıma yatağıma oturdu. "Seni ne kadar üzüyor görmüyor musun Melek?" Dedi buruk bir sesle.
"Şu haline bak! Her yerin kanadı, yaralandın, mosmor. Hatta yıllardır emek verip uzattığın saçları kestin. Kendine gel artık kardeşim. Hayat enerjin gitti."
"Biraz daha yalnız kalmak istiyorum abla olur mu?" Dedim yalvarırcasına. O da üzülerek gitti. Nefes almakta zorlandığımı hissediyordum o an. Kalbim duracaktı sanki. Evet ritim bozukluğu vardı ama daha önce bu kadar acıdığına asla şahit olmamıştım.
Telefonuma uzanıp adımı zar zor da olsa. Hâlâ nefes alamıyordum. Gözlerimden gelen yaşları güçlükle sildim. Hâlâ buğulu olan gözlerimle zar zor bir şarkı açtım.
Emir Can İçrek. O hep iyi gelmişti. Sesi huzur doluydu. Hâlâ olmuyordu . Bu tuhaftı. Çünkü Emir'in iyi gelemediği hiç bir durum olmamıştı.
Bu tuhaftı. Çünkü Emir'in iyi gelemediği hiç bir durum olmamıştı.
"Zemine uzananlar düşemez." Diyen Emir'e eşlik etmeye çalışıyordum. Ama yetersiz nefesim asla izin vermiyordu.
Her şey bir gözlerimin önünden geçiyordu.
Onunla olan anılarım. Mutluyduk. Ele ele, göz göze. Her saniye gülerek geçiyordu. Her saniye güzeldi. Çocuk gibi davranır, beni prensesi olarak görürdü hep. Şimdi ailesi istemiyor diye soğuktu. Bu hale geldiğim bile bile sadece uyuyordu. Beni bu halde bırakıp uyuması neden bu kadar can yakıcıydı ki ?
Gözlerimin karardığını hissediyordum yavaş yavaş. Duyduğum son cümle Emir'in
"Aşk yasal cinayet..." Deyişi olmuştu gözümden akan son bir yaş eşliğinde...
Bölüm sohbeti
Bölüm yorumları
Bu bölüme yorum yapmak için giriş yapmalısınız.
Çok beğendim